Kundalini, Ćakramy, Era Wodnika

Według różnych źródeł ezoterycznych i religijnych następuje nowa astronomiczna epoka, którą określa się jako Erę Wodnika lub jako małą złotą erę, new age, epokę kosmicznego Chrystusa, Kalkina, Maitrei, itp. Energia planety Ziemia zmienia się, zatem energia istot zamieszkujących Ziemię również podlega zmianom. Podobnie dzieje się ze zmianami ciśnienia atmosferycznego: pod wpływem, których zmienia się ciśnienie w systemie krwionośnym ssaków. Jeżeli zmiany nie są proporcjonalne – cierpimy na nadciśnienie albo na niedociśnienie. W nowej erze zapowiada się znaczące przywrócenie tych zdolności człowieka, które uległy atrofii w ciągu ostatnich kilku tysięcy lat. Dlatego w Erze Wodnika, stymulującej duchowy wzrost i aktywizującej ukryte zasoby Kundalini Śakti, lawinowo wzrastać będzie liczba osób – we wszystkich warstwach społecznych, grupach wiekowych i na różnych etapach duchowego rozwoju – doświadczających wzbudzenia Kundalini, bez względu na ich kulturowe, filozoficzne czy religijne korzenie. Jest to idący od wewnątrz Chrzest Ogniowy dla którego tak zwany chrzest wodą w Gangesie lub w Jordanie czy chrzest Duchem, znany na Wschodzie jako Śaktipat, jest tylko koniecznym przygotowaniem.

2. Siedem Ćakram/ów w ciele człowieka to duchowe i energetyczne źródła zwane też inaczej “siedmioma duchami” lub „siedmioma kościołami (zborami) duszy”. Prowadzą człowieka do transformacji w wyższą formę bytu, otwierają inicjacje na ścieżce mistycznego życia. Wiedza jak pracować i jak żyć z Ćakrami budzi duchowe wnętrze człowieka, pozwala poprzez całe wieki w największych religiach rozwijać się z jednej formy w inną. Ćakry to mandale świadomości wyznaczające siedem stopni rozwoju cywilizacji, jeśli większość ludzi ogniskowałaby się na poziomie tej samej Ćakry. Ćakry (czakry) i umiejętność zarządzania nimi są największym narzędziem w procesie wewnętrznej transformacji. Pierwszym wielkim krokiem jest właściwe wejście i otworzenie pierwszej Ćakry – podstawy (korzenia), zbiornika korzeniowego. Najniższa energia usytuowana w tej Ćakrze, jak jest powiedziane w Sanskrycie jest również najwyższą energią w formie zwierzęcej, energią grupy świadomości, w której żyją zwierzęta, świadomością człekozwierza i tradycyjnej rodziny plemiennej. Osiągając ten stopień ta niższa zwierzęca forma zaczyna żyć już jako jednostka wyższa, zaczyna kształtować swoją rasę, rodzinę, narodowość, religię i staje się indywidualnie niezależna. Jeśli jednostka posiada w pierwszej Ćakrze energie pozytywne jest pełna miłości i ciepła, choć podkreśla indywidualizm z powodu którego popada w egoizm i bywa, że tragicznie zrywa więzi z duchową grupą i mistrzami. Normalnie osoba łączy się w prawidłowe związki, zakłada rodzinę, nawiązuje kontakty z większymi grupami ludzi, tworzy jedność i staje się odpowiedzialna za losy innych, plemienia czy duchowej wspólnoty. Ćakra podstawy źle funkcjonująca i “brudna” jest przyczyną zahamowania procesu duchowego wzrostu u człowieka. Energia pozytywna budzi, aktywuje i głębiej oczyszcza Ćakry i kanały energetyczne a wtedy świadomość jednostki podnosi się z Ćakry podstawy do góry, swoim zasięgiem może promieniować do poziomu trzeciej Ćakry. Następuje szybki rozwój i budzenie wyższej świadomości. Ośrodek podstawy kręgosłupa jest kontrolowany i rządzony przez “Prawo Bytu” i świadomość stada, plemienia, rodziny.

3. Kundalini to tajemnicza i sakralna moc duchowa o naturze ogniowej i wężowej, która jest ideową i praktyczną podstawą indyjskiej tantry (tantryzmu) oraz laja czy hatha jogi. Ideał Kundalini łączy ze sobą jogę, tantryzm oraz wszelkie indyjskie kulty Bogini – Śakti, Dewi [Devi], Amma-Ji. Kundalini uważana jest za wewnętrzną personifikację mocy kosmicznej Bogini, żeńskiego pierwiastka Boga, Absolutu. Uważa się, że podstawową metodą przygotowania do rozwoju Kundalini jest nabożne uwielbienie, cześć, adoracja dla Bogini w jakiejkolwiek postaci, stąd hinduizm zawiera bardzo wiele ludowych form Bogini o lokalnym znaczeniu. Tantryzm, zarówno śiwaizm jak i śaktyzm używają określenia Kundalini-Śakti podkreślające związek mocy duchowej z żeńskim pierwiastkiem Boskości, Boga czy Absolutu. Kundalini uznawana jest za moc i potęgę twórczą, kreatywną, stąd odpowiedzialna jest za wszelkie zdolności i talenta twórcze, artystyczne, architektoniczne oraz wynalazcze. Osoby zdolne do wielkich, bohaterskich czy twórczych, odkrywczych czynów uważane są za posiadające wielką moc Kundalini. W duchowości Wschodu, co warto pamiętać, pojęcia takie jak Śakti (Moc, Energia) czy Devi (Bogini, Anielica), a także Gayatri, Śri czy Savitri są synonimami dla tej idei którą najczęściej na Zachodzie przedstawia się jako Kundalini! Stąd w zasadzie można zamiennie używać pojęć takich jak Gayatri, Devi czy Śakti ze słowem Kundalini. W ezoterycznym śaktyzmie południowych Indii częściej mówi się o Lalita Devi Śakti niż o Kundalini.

4. Podstawowe wyobrażenia Kundalini w systemie Tantry to moc uśpiona u podstawy kręgosłupa, jasna jak tysiąc słońc, podobna do ognistego, wężowego zwoju gdy spoczywa lub do słupa ognia, gdy się wznosi. Kundalini jako żeńska, boska moc wewnętrzna budzi się do życia u podstawy kręgosłupa w ośrodku korzeniowym zwanym Muladharą (obszar łona i ogona) i stopniowo wznosi aż ponad szczyt głowy do ośrodka Sahasrara, gdzie ma ostateczną siedzibę. Ten proces budzenia Kundalini i siedmiostopniowego wznoszenia opisywany jest jako siedmiostopniowa ścieżka mistycznego rozwoju duchowego, wyzwolenia, oświecenia. Nauka o Ćakram/ach (czakram) ściśle związana jest z ideą Kundalini-Śakti i praktycznymi metodami jej rozwijania takimi jak Laja Joga [Laya Yoga]. Osoby praktykujące rozwój Kundalini noszą zwykle czerwone, różowe lub szkarłatne szaty, a słoneczny blask towarzyszący wyobrażaniu tej mocy ma zabarwienie czerwonawe podobne kolorystyce wschodu oraz zachodu Słońca. Graficznie maluje się spiralę zwiniętą w trzy i pół zwoju, co uważane jest za symbol czy znak magiczny i używane w kontemplacjach, a także w uzdrawianiu i magii wojennej zależnie od kierunku zawijania spirali. Śakti Kundala zawija się od zewnątrz do wewnątrz w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara, co powoduje rozwój, wzrost, a także wsparcie, naprawę, uzdrowienie i odrodzenie.

5. Pierwszym objawem przebudzenia Kundalini u nieoczyszczonych duchowo osób często są dreszcze czy szerzej parestezje w różnych częściach ciała. Trzęsienie czy telepanie ciała w czasie modlitw i medytacji nie jest oznaką uduchowienia, a jedynie symptomem oczyszczania z brudów i skalań duszy, które występuje u osób o nieczystej, zatrutej świadomości. Wraz z nimi człowiek często zaczyna naprzemiennie odczuwać błogość, pojawia się uczucie duchowego spełnienia, stan podobny do ekstazy erotycznej, mózg staje się ciężki i gorący, czasami mogą przy tym występować objawy nieznanych chorób, stany bólowe, lecz na krótko, jako katarsis. Nie każdy człowiek odczuwa wszystkie objawy trojakiego oczyszczenia umysłu, emocji i ciała, a często są to jakieś pojedyncze dokuczliwości lub doznania fizjologiczne na poziomie niedokuczliwym stąd ignorowalnym. Należy to sobie dobrze zapamiętać, że wszelkie nieprzyjemne doznania w związku z budzeniem Kundalini to skutki nieczystości, splamień, błędów i grzechów, skutki złej karmy jaka spala się w płomieniu boskiej Kundalini Śakti. Nie u wszystkich przebudzenie Kundalini następuje tuż po świętej Inicjacji w Laya Yoga/h: mimo wszelkich naszych starań nie wiemy na ile tak naprawdę jesteśmy przygotowani na jej przyjęcie, gdyż inteligencja Guru/h zabezpiecza nas przed zbyt wczesnym przepływem Kundalini. Objawy przepływu u większości przebiegają łagodnie choć niektórzy myślą, że “cały czas siedzą na podgrzewanych fotelach”, a inni czują ciepło albo gorąco w kręgosłupie.

6. Dusza (Atma/n, Purusza) jest odzwierciedleniem Wszechmogącego Boga, natomiast Kundalini Śakti odzwierciedla siłę Jego pragnienia w nas. Jest Ona Pramatką, w kulturze indyjskiej zwaną Adi-Śakti, bądź też Duchem Świętym w kulturze chrześcijańskiej. Termin ‘Duch Święty’ w Biblii jest oryginalnie rodzaju żeńskiego, podobnie jak słowo ‘Kundalini’. Hebrajskie ‘Rucha Kaddosz’ lub w jiddisz ‘Ruach Kaddosz’ to bardziej Dusza Święta niż Duch Święty, aby zachować zgodność rodzaju gramatycznego. Przechodząc przez ciemiączko na czubku głowy, Kundalini obdarza nas samorealizacją, spełnieniem życia, ponownymi narodzinami duszy do życia w Bogu. Jest to nasz prawdziwy, rzeczywisty chrzest duchowy. Kiedy to nastąpi, często odczuwa się dłońmi jakby chłodny powiew na głowie. Dokładnie taki sam powiew Ducha Świętego, który poczuli uczniowie Chrystusa w dniu zstąpienia Ducha Świętego czy lepiej Duszy Świętej. Przed tym przeżyciem Kundalini jest pozornie uśpiona, ale kiedy się obudzi i Samorealizacja zostanie w nas inicjalnie ustanowiona, oddech Boga staje się rzeczywistością.

7. Tradycje ezoteryczne dość tajemniczo opowiadają o istnieniu wrodzonej wewnętrznej mocy, która u ogromnej większości ludzi pozostaje w uśpieniu. Ta moc zwana Kundalini – lub twórczą siłą kosmosu mieści się u podstawy kręgosłupa, w miejscu, gdzie kość ogonowa zawija się do przodu. Czasami nawet w trakcie aktu miłosnego Kundalini spontanicznie budzi się i zaczyna wędrować w górę kręgosłupa, rozpalając swym ogniem kolejne Ćakram/y. Tę wędrówkę Śakti odczuwa się często w postaci uderzenia gigantycznej fali gorąca. Takie przebudzenia są spontaniczne i krótkotrwałe, ale po zakończonym akcie praktyki Kundalini ponownie usypia. Łączenie budzenia Kundalini z aktami erotycznymi wedle Tantry nigdy nie daje trwałego obudzenia tej wielkiej duchowej mocy i w zasadzie służy jedynie dla oczyszczenia sfery życia erotycznego z chorobliwych kompleksów, zahamowań i dewiacji (zboczeń). Zazwyczaj obudzenie Kundalini wymaga odpowiedniego przygotowania i wykonywania wieloetapowych praktyk. Kundalini Śakti nosi w sobie dwa przeciwstawne potencjały: destrukcji (klątwy) oraz konstrukcji (błogosławieństwa), mówi się, że zniewala głupców a daje wolność jogom. Miłość, Bhakti do Bogini jest niezbędna dla rozwijania Kundalini. Adept Nauk o Miłości Bożej wieloetapowo przygotowuje się do przebudzenia mocy Kundalini, a Kun (Kuń) to przecież Ufność, Wiara i Wierność, rdzenne ideały dla rozwoju tej Świętej Mocy Bożej Magii. Poruszenie wężowej siły Duszy pobudza i oczyszcza wszystkie Ćakramy (czakra/m/y), po kolei wypalając w nich wszelkie zastoiny oraz złogi. Tym samym odmładza się i uzdrawia organizm, witalizując każdą komórkę, każdy organ ludzkiej istoty. Daje to człowiekowi poczucie opanowania ciała oraz umysłu, rozwija siłę ducha i budzi w nim zdolności paranormalne, np. jasnowidzenie, czy lewitację. Stare traktaty mówią, że dla tego kto obudził w sobie kosmiczną siłę nie ma rzeczy niemożliwych, a każdy cel jest ostatecznie osiągalny.

(By Master  H.R.)

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *